Σε περασμένο γραφτό μου (στα τέλη Αυγούστου) σας περιέγραφα τα συναισθήματα που νιώθω κάθε φορά, όταν έβλεπα τους “φίλους μας με τα κόκκινα” να λείπουν από τις εκδηλώσεις της πόλης μου. Απογοήτευση, θλίψη αλλά και ελπίδα ότι σύντομα θα τους ξαναδούμε στα γήπεδα, στις συναυλίες, παντού. Σήμερα θέλω να συνεχίσω από κει που σταμάτησα και να σας πω ότι αυτά τα συναισθήματα, τέτοιες μέρες, είναι ακόμη πιο έντονα. Γιατί; Γιατί ο αέρας μοσχοβολάει Χριστούγεννα κι ερχόμαστε –εμείς της Πανελλήνιας Κίνησης Ερυθροσταυριτών – μ’ ένα τριγωνάκι στην οθόνη σας να πούμε τα κάλαντα: βάλτε μας κρασί να πιούμε «και του χρόνου» να σας πούμε!
Γράφω σε πρώτο πληθυντικό γιατί από την ημέρα που οι αγωνιστές της Πανελλήνιας μου ζήτησαν την συνδρομή μου στο κομμάτι που γνωρίζω έγινα ένα μαζί τους, ένα με όλους εσάς. Έτσι έγινα ένας από σας. Γνώρισα Εθελοντές και εργαζόμενους από κάθε γωνιά της Ελλάδας και μου μετέφεραν μέρος της απογοήτευσης τους αλλά και της αγωνιστικής τους διάθεσης για την σωτηρία του Ερυθρού Σταυρού. Πλησιάζει το τέλος του 2017… και το 2018 περιμένει υπομονετικά να μπει στη ζωή μας, γνωρίζοντας καλά ότι λίγες μέρες απέμειναν…Έχουμε ωστόσο λίγο χρόνο ακόμη για να ρίξουμε μία ματιά πίσω: 2017! Ένας χρόνος σαν τους άλλους και συγχρόνως τελείως διαφορετικός γιατί τον περάσαμε με περιπέτειες, τιμωρίες, διώξεις και ένα σωρό ανομολόγητες συμπεριφορές. Με όλους εσάς τους Ερυθροσταυρίτες, που μας εμψυχώνετε με καλά λόγια και εύστοχες κριτικές. Με όλους εσάς τους φίλους μας που με κάθε τρόπο μας ενθαρρύνετε να προχωρήσουμε για έναν Ε.Σ. όπως θα έπρεπε να είναι. Κι αυτό κάνουμε. Προχωράμε. Έχουμε δρόμο μπροστά μας. Είμαστε ακόμα στην αρχή. Λάθη έγιναν και θα γίνουν. Ανθρώπινα. Χωρίς υστεροβουλία. Μας διδάσκουν πώς να τα αποφεύγουμε στο μέλλον. Έξι μήνες κλείνουν από την πρώτη φορά που μιλήσαμε μαζί σας αρχικά μέσα από τις αναρτήσεις του ηλεκτρονικού περιοδικού must, και δυο από την δημιουργία του site erithrostavrites.gr που έγινε για σας. Δυο μήνες και το erithrostavrites.gr έγραψε και ξανάγραψε ειδήσεις, και καταγγελίες απ’ όλη την Ελλάδα. Γράψαμε για σας και μας το ανταποδώσατε. Σε ανύποπτους χώρους και χρόνους βρεθήκαμε κοντά και διαπιστώσαμε ότι γίνονται όλο και περισσότεροι εκείνοι που μαζί τους μοιραζόμαστε τα ίδια ενδιαφέροντα, τις ίδιες απόψεις αλλά και τις ίδιες καταγγελίες. Έξι μήνες σας γνωρίζουμε τα γεγονότα του Ε.Σ. έγκαιρα και έγκυρα, παρουσιάσαμε καταγγελίες με στοιχεία, έξι μήνες μας τιμάτε με τους επαίνους, τις παρατηρήσεις, τις υποδείξεις σας και την κοινή μας αγωνία για έναν υγιή Ερυθρό Σταυρό. Αλλά και κάποιοι μας επικρίνετε. Και αυτό λογικό είναι. Για αυτό και το κείμενο αυτό είναι καθαρά εορταστικό. Σε όλες τις γραμμές του δε θα βρείτε τίποτα άλλο από Χριστούγεννα. Και Πρωτοχρονιά. Και Φώτα. Ελάτε να κόψουμε μαζί τη βασιλόπιτα όλων των Ερυθροσταυριτών, μια βασιλόπιτα φτιαγμένη με το μεράκι, την αγάπη, τα όνειρα μας για έναν Ε.Σ. χωρίς Μαρτίνηδες και Αυγερινούς και στολισμένη με την εμπιστοσύνη και την ανταπόκριση σας. Και πριν την κόψουμε, να σας υποσχεθούμε πως του χρόνου θα γίνουμε ακόμα πιο δυναμικοί, θέλοντας να μην προδώσουμε τις προσδοκίες σας για ένα Εθελοντικό κίνημα αντάξιο της ιστορίας του. Πως θα παραμείνουμε ρομαντικοί εραστές της πραγματικής προσφοράς στην κοινωνία, σε μια εφηβεία διάρκειας που δε γουστάρει τους συμβιβασμούς και μαγεύεται με το πάθος του Εθελοντισμού. Δεν θα υποταχθούμε σε κανέναν και δεν θέλουμε να υποτάξουμε κανέναν. Ελάτε να κόψουμε την πίτα μας χωρίς φανφάρες και φωτογραφίες για επικοινωνιακούς σκοπούς. Εμάς δεν μας νοιάζουν οι καρέκλες, οι υψηλές (και περίεργες) διασυνδέσεις και η δημοσιότητα. Είμαστε απλά Εθελοντές και εργαζόμενοι. Και δε θα ψάξουμε να βρούμε το φλουρί, γιατί θα έχει μέσα χιλιάδες φλουριά, όλους εσάς. Και νιώθουμε τυχεροί που σας κερδίζουμε κάθε μέρα, κάθε στιγμή, και όχι μόνο όταν συμβαίνει κάτι στραβό. Να σας υποσχεθούμε πως θα περπατήσουμε μαζί σε νέα μονοπάτια κι όπου μας βγάλουν! Ο δρόμος, άλλωστε, είναι η χαρά και ο προορισμός ο στόχος… Να μας υποσχεθείτε όμως κι εσείς πως θα έχετε πάντα την διάθεση για μας τροφοδοτείτε με στοιχεία από γεγονότα που αμαυρώνουν την ιστορία του Ε.Σ. και δημιουργούν “πονηρές“ σκέψεις. Ας είναι σκληρές και δύσκολες εποχές με τον αυταρχισμό ενός Προέδρου γαντζωμένου στην καρέκλα του. Ας μας έχουν κυριεύσει το άγχος και η ανασφάλεια για το μέλλον του Ε.Σ. Καιρός να κάνουμε μια πράξη γλυκιάς, όμορφης αντίστασης, να παραμείνουμε Εθελοντές και να νιώσουμε αυτές τις μέρες ότι ο αέρας μοσχοβολάει Χριστούγεννα, μελομακάρονα και γλυκό κρασί.
Και αφήστε κάποιους ακόμη και αυτές τις μέρες να ψάχνουν τρόπους για να ξεράσουν χολή και να σπείρουν κακό. Αυτά τα Χριστούγεννα ανοίξτε την πόρτα στα παιδιά που θα χτυπήσουν το κουδούνι. «Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε, πέτρα ΔΕΝ ΘΑ ραγίσει». Δεν θα το επιτρέψουν τα 130 χρόνια ιστορίας του, δεν θα το επιτρέψουμε όλοι εμείς ΜΑΖΙ.
Καλές γιορτές σε όλους σας.
Φώτης Βακιρτζηδέλης

Σ.Σ. Το άρθρο αυτό γράφτηκε ερήμην των μελών της Σ.Ε. της Πανελλήνιας Κίνησης Ερυθροσταυριτών. Αλλά γράφτηκε γιατί ζω καθημερινά το άγχος και την αγωνία τους για το μέλλον του Ερυθρού Σταυρού, γιατί μου μετέφεραν το μικρόβιο του Ερυθροσταυρίτη. Και είμαι δίπλα τους όταν αγωνίζονται για να σας μεταφέρουν σωστά την είδηση, να είναι έγκυρη η καταγγελία τους, να είναι σοβαρή και υπεύθυνη η ενημέρωση σας.
Γιατί σας σέβονται…